Puszcza Dulowska

Puszcza Dulowska leży w granicach Jurajskiego Parku Krajobrazowego. Na jej terenie ma swój obszar źródłowy rzeka Chechło. W drzewostanie puszczy dominuje sosna zwyczajna, brzoza brodawkowata, a miejscami olsza czarna. Licznie występuje też modrzew europejski, świerk pospolity, a także dąb szypułkowy. Charakterystyczną cechą Puszczy Dulowskiej jest zróżnicowanie typów siedlisk i różnorodność roślinna. Wyrazem tego jest duża liczba tu występujących gatunków roślin. Samych tylko roślin chronionych odnotowano 52 gatunki. Na jej obrzeżach znajduje się stanowisko liczydła górskiego, które występuje jedynie na tym terenie. Innymi gatunkami górskimi występującymi tu są: ciemieżyca zielona – spotykana w podmokłych olszynach, żywiec gruczołowaty – endemit karpacki. Z ciekawych roślin chronionych można tutaj wymienić: podrzeń żebrowiec, kruszczyk szerokolistny, skrzyp olbrzymi, pomocnik baldaszkowy.

W Puszczy znajduje się bardzo duże stanowisko barwinka pospolitego. W dolinie potoku Chechło, w łęgach, spotkać można okazałe krzewy wawrzynka wilczełyko. Na jednej ze śródleśnych łąk licznie występuje mieczyk dachówkowaty, goryczka wąskolistna, storczykowate. Na terenie puszczy znajduje się Ośrodek Hodowlany Zwierząt. Prowadzona tam jest hodowla danieli i dzików. Wiele z tych zwierząt trafia później do lasów w innych rejonach Polski. W 1985 roku w Puszczy Dulowskiej, nad brzegiem rzeki Chechło, osiedlono dwie pary bobrów. Obecnie jest ok. 40 tych największych przedstawicieli europejskich gryzoni. Bobry żyjąc w określonym środowisku przystosowują go do swoich potrzeb. Budują tamy, żerenie, nory, a także udrażniają rowy melioracyjne. Tworzą w ten sposób zalewiska i tereny podmokłe, na których osiedlają się nie tylko występujące dotąd gatunki roślin i zwierząt. Obecnie gospodarze puszczy wytyczyli w niej ścieżkę dydaktyczno-przyrodniczo-leśną, która umożliwia turystom bezpośredni kontakt z przyrodą na północno-zachodnim skraju puszczy. Ścieżka ta liczy 5,5 km długości.